كردند و بقم آمدند : أبو القاسم [ أحمد ] « 1 » بود « 2 » - كه جدّ أبى القاسم الرازى « 3 » است - و نام او احمد بن محمّد بن جعفر بن عبد الرّحمن « 4 » بن القاسم بن الحسن بن زيد بن الحسن بن على است ، و از طبرستان « 5 » بقم آمد ، و بقم وطن ساخت . و أبو القسم - كه نام احمد بن عيسى بن احمد است - حكايت كرده است ، كه : « جدّ او ابو القسم ، احمد بن محمّد ببغداد محبوس بود ، بسبب مالى كه بر ذمّت او بود . به شهر قم مكر و حيله كرد تا از آنجا بكريخت ، و بطبرستان آمد ، بنزديك الدّاعى الحسن بن زيد « 6 » ، به جهت خويشى كه ميان ايشان بوده ، و مدّتى آنجا ببود ، تا آنكاه كه

--> ( 1 ) . افزوده از « الفخرى فى انساب الطالبيين : 149 » ، كه در اين كتاب به تفصيل درباره نسب احمد ابن محمد بن جعفر بن عبد الرحمن شجرى ابن القاسم بن حسن بن زيد سخن رفته است . بنا به نوشته او ، أبو القاسم احمد ملقب به كركوره ( يعنى كر و كور ) بود ، و هفت فرزند داشت ، كه اولاد و اعقاب آنان در رى و مصر و بغداد ، صنعاء يمن ، و عمان ، و كوفه ، و شيراز ، و طبرستان ، و چالوس ، و استراباد ، و قم ، و راوند و جز اينها پراكنده‌اند . ( 2 ) . در نسخهء اصل آمده است : ( أبو القاسم بود ، كه جدّ . . . . . كه جدّ أبى القاسم الرازى است ) ، و ظاهرا بياض ميان اين دو جمله در نسخهء اصل ، و كلمه ( كه جدّ ) از خطاى ناسخ مىباشد ، و عبارت كتاب بدون اين دو استوار است ، چنان كه در « انوار المشعشعين : 2 / 111 » بدون اين دو آمده است . ( 3 ) . در « منتقلة الطالبيين : 253 » آمده است : ( بقم : أبو القاسم أحمد الرازى ابن عيسى بن احمد كركورة ابن محمد بن جعفر بن عبد الرحمن الشجرى ) . ( 4 ) . معروف به عبد الرحمن الشجرى ، منسوب به منطقه « مسجد شجره » در حومه مدينه . ( بنگريد به : مناهل الضرب : 96 ) . ( 5 ) . در « منتقلة الطالبيين : 209 » مىگويد : ( بطبرستان من اولاد محمد بن احمد كركوره بن محمد ابن جعفر بن عبد الرحمن الشجرى ) . ( 6 ) . حسن بن زيد بن محمد بن اسماعيل بن حسن بن زيد بن حسن مثنّى ، ملقّب به « الدّاعى الى الحقّ » يكى از امامان مشهور زيديّه ، در سال 250 هجرى در دوره خلافت متوكل عباسى در